PSYCHOSOMATYKA W POZNANIU

Terapeutyczna praca z ciałem - z uważnością na to, co dzieje się w ciele.

Towarzyszę w lepszym rozumieniu sygnałów płynących z ciała, emocji i reakcji układu nerwowego.

ZATRZYMAJ SIĘ

ZAUWAŻ

POCZUJ

Nazywam się Justyna Gańczak, z wykształcenia jestem fizjoterapeutką obecnie będącą w trakcie procesu szkolenia w nurcie psychoterapii Gestalt.

Pracuje z zaburzeniami psychosomatycznymi

oraz traumą zatrzymaną na poziomie ciała.

Specjalizuję się w psychosomatycznej pracy z ciałem. Towarzyszę osobom, które doświadczają przewlekłego napięcia, stresu, dolegliwości psychosomatycznych, trudności w kontakcie z ciałem lub skutków trudnych doświadczeń.

Fascynacja ludzkim organizmem jako całością w połączeniu psyche i soma oraz własne doświadczenia skłaniające mnie do ciągłych poszukiwań z głównym pytaniem "dlaczego?", doprowadziły do tego, czym zajmuje się na codzień.

Ciało to skarbnica wiedzy

o sobie, własnej historii i często nieodkrytych dotąd zasobach, dlatego poprzez czułą, pełną uważności obecność oraz delikatny dotyk towarzyszę

w nawiązywaniu relacji z ciałem i samym sobą, przywracając utraconą równowagę.

O MNIE

JAK PRACUJĘ?

Ciało i emocje to nierozerwalna całość, którą łączy układ nerwowy. To jego praca jest kluczowa dla utrzymania równowagi fizycznej

i psychoemocjonalnej. Ciało nie zawsze mówi wprost. Czasem robi to poprzez napięcie, ból, przewlekłe zmęczenie, trudności ze swobodnym oddechem czy inne których trudno nie zauważyć, ale całkiem łatwo zbagatelizować.

W pracy psychosomatycznej przyglądamy się temu, co dzieje się na poziomie ciała, emocji i układu nerwowego.

Wspólnie szukamy drogi do budowania poczucia bezpieczeństwa i lepszego rozumienia własnych reakcji, jak i sygnałów płynących

z ciała.

SPRAWDŹ

PSYCHOSOMATYCZNA PRACA
Z CIAŁEM

Umów się na wizytę w Gabinecie Psyche & Soma!

Przestrzeń gabinetowa, którą stworzyłam to miejsce pełne uważnych spotkań w widzeniu drugiego człowieka i jego historii. Znajdziesz mnie przy ulicy Chełmońskiego 21/3 gdzie w pełnej spokoju i bezpieczeństwa przestrzeni towarzyszę Ci na drodze do siebie i swojego ciała.
W przestrzeni gabinetu prowadzę indywidualna pracę psychosomatyczną skupiona na relacji pomiędzy ciałem, psychiką i układem nerwowym.
To przestrzeń dla osób, które chcą lepiej rozumieć sygnały płynące z ciała, pracować z napięciem i stresem jakiego doświadczają oraz budować bardziej świadomy i bezpieczny kontakt ze sobą. Jeśli poszukujesz bezpiecznej przestrzeni wspierającej twój rozwój to miejsce może być dla Ciebie! Zapraszam Cię do wspólnego spotkania!

Być w relacji ze sobą i ciałem to nieustanny dialog...

Co czujesz?

Gdzie to czujesz w ciele?

Czego potrzebujesz?

Kiedy czułeś/aś się podobnie?

ODWIEDŹ MÓJ INSTAGRAM

Hej 🙋‍♀️
Ty - tam po drugiej stronie
Zatrzymaj się na chwilę
Przychodzę do ciebie z pytaniem ✨
Sprawdź, co w Tobie 🫶

Jeśli chcesz możesz się tym ze mną podzielić ✨
#ciało#uważność#zatrzymanie#czucie

To co było „konieczne” nie oznacza, że dla ciała i psychiki było neutralne.
Słów kilka dziś o traumie medycznej ➡️
To temat, który rzadko wychodzi na pierwszy plan trudności przejawiających się w ciele
Są jednak takie momenty w procesie, w którym w ciele widoczny jest zapis doświadczenia procedury medycznej
I nie chodzi o to, że procedura miała swoje błędy (choć czasem i tak się zdarza)
Chodzi o to, że układ nerwowy, ciało i psychika doświadczają tego wyraźnie jako zagrożenia
Tym doświadczeniem może być nie tylko operacja, bolesne procedury czy nagła diagnoza, ale także znieczulenie, sam pobyt w szpitalu i widok wielu rzeczy, ale przede wszystkim jakość opieki, traktowania
i komunikacji ze strony personelu medycznego.

W praktyce ciało trzyma wciąż zgromadzony stres, a więc pobudzenie układu nerwowego
i napięcie tkanek. Trochę tak jakby wciąż wytrzymywało to, co pamięta. A za tym wspomnienia, emocje i niedokończona reakcja. Bardzo często okolica zabiegowa/operacyjna czy blizna w nieczuciu, wstrzymany oddech, napięty brzuch i barki, wyraźne spowolnienie…

I kiedy w kontakcie z ciałem w terapii zaczyna się werbalne nazywanie trudności, czasem powracanie do wspomnień - ciało może stopniowo puszczać, oddech stawać się głębszym, łzy wreszcie mogą przepłynąć od brzucha przez gardło aż po policzki, a miejsce, które w ciele doskonale pamięta tę historię może stawać się czuciowo cieplejszą, bardziej integralną częścią ciała…

Nie każde doświadczenie prowadzi do PTSD, ale każde może być stresorem dla ciała
i mieć wpływ na jego funkcjonowanie tak strukturalne jak i psychoemocjonalne
#ciało#trauma#zdrowienie#czucie#psychosomatyka#zdrowie

MUSZĘ / POWINNAM
Są trochę jak nawyk, wypadają jak z automatu
Niekontrolowane, często nawet niesłyszane
Po prostu są…
I kiedy chwilę się nad tym zatrzymamy - co pojawia się w tobie kiedy mówisz MUSZĘ/POWINNAM - co czujesz w swoim ciele ?
Jak ci jest w „muszeniu” i powinnościach?
Jakie to dla Ciebie?

Gdzie w tym wszystkim CHCĘ czy POTRZEBUJĘ?
Zatrzymaj się na chwilę…
Sprawdź
Dziś słów kilka o tych dwóch różnych perspektywach w doświadczeniu poprzez ciało ✨
Proponuję dwa ostatnie kafelki pozostawić na podsumowanie własnych wniosków 🤗
#ciało#doświadczanie#psychosomatyka#uwaznosc

Dysocjacja to mechanizm obronny układu nerwowego, który miał za zadanie chronić przed przeciążeniem na skutek doświadczenia, które przekraczało możliwości pomieszczenia i przetworzenia przez układ nerwowy i psychikę.
Coś co kiedyś miało chronić staje się często strategią utrzymującą się znacznie dłużej niż czas trwania doświadczenia traumatycznego

Dysocjacja to stan, w którym dochodzi do częściowego odłączenia:
• emocji
• wspomnień
• doznań z ciała
• poczucia siebie
• kontaktu z otoczeniem

W pracy z ciałem to właśnie ten stan jest obszarem obserwacji i zaopiekowania
Przejawia się w zdaniach: nie czuję swojego ciała
Nie czuję nic
Pojawia się w sytuacjach kiedy za emocją czy ogólnym odczuciem stresu pojawia się jakikolwiek impuls w ciele
Kiedy to co przychodzi czasem na poziomie myśli, emocji, wspomnień czy doznań wciąż budzi zbyt duże zagrożenie
Chroni niejako przed kontaktem z tym, co było zbyt trudne
W czułym powracaniu do ciała nie chodzi o to by z tym walczyć
Chodzi o stopniowe budowanie bezpiecznego poczucia się w ciele
Stopniowego oswajania się z nim i jego sygnałami w granicach tolerancji i zasobów w danym momencie
Uważnego obserwowania kiedy i z jakiego powodu pojawia się ten stan
By powoli wychodzić w stronę pojemności
i odczuwania, które staje się bezpiecznym integrując doświadczanie w spójną narrację o sobie

Czym jest dysocjacja?
Co ze sobą niesie i jak się objawia? ➡️
#cialo #psychosomatyka #dysocjacja #czucie

„Ciało mnie zawodzi”
To częste przekonanie, które wyłania się w powracaniu do ciała
Bo choruje
Bo jestem zmęczona/-y
Bo nie wiem dlaczego tak się w nim dzieje…

I choć często w kontakcie z ciałem i jego doznaniami może pojawiać się niepokój, a ciało odbierane jest jak przestrzeń zagrożenia to ciało nie chce zrobić ci krzywdy

W moim osobistym doświadczeniu długo też walczyłam z własnym ciałem, ono chorowało…
Towarzyszył mi strach przed tym co odkryje kiedy spróbuję poczuć
Czy dam radę? Czy się nie rozsypie?
Dosyć szybko przekonałam się o mądrości ciała i zobaczyłam jak bardzo mnie wspiera
I kiedy zaczynałam przybliżać się do niego - ono się zmieniało…
Zmieniały się także objawy, były mniej intensywne by krok po kroku wygasały
Dziś wiele sygnałów traktuje jak czułą informację, która zatrzymuje mnie by nie stracić kontaktu z tym co ważne
Dziś z uwaznoscią obserwuje jak fantastyczny to twór natury, który naprawdę szuka drogi do zdrowia
I kiedy patrzę sobie na relacje z nim dziś - na siebie w swoim ciele wzrusza mnie to połączenie ✨
Jest ono o wsparciu i oparciu
O dbaniu o siebie i swoje zdrowie
Jest o wzruszeniu i poruszeniach wrażliwości
Jest o bezpieczeństwie i zaufaniu - do siebie, do innych i świata
Jest o mądrości, odwadze i opiekowaniu tego, że się boje
Jest o życiu i żywotności w różnych jej barwach
Jest o przyjemności i radości, o smutku, stracie czy pożegnaniu
Jest o pojemności - na dosłownie różne emocje i stany
Jest o zmianach codziennych nawyków
i wyborach coraz odważniejszych i zgodnych
z własnym czuciem
Jest także o moim największym zasobie w pracy z drugim człowiekiem
O fundamencie zaufania dzięki któremu mogę towarzyszyć innym tworząc dla nich bezpieczną przestrzeń

Jakby to było dziś spojrzeć na swoje ciało
z wyrozumiałością ? Przypomnieć sobie wszystko to, dzięki czemu jesteś tutaj dziś ze świadomością że twoje ciało naprawdę to przeszło i tam wtedy dało radę?
Jakby to było zwrócić się do niego ze świadomością, że może to być przestrzeń wsparcia i drogi do żywotności?

Nadzieja
Jest trochę podobna do słońca
Schowana czasem za chmurami
A czasem wyraźnie widoczna
Wspiera ruch do działania - trochę bardziej się chce
By czasem totalnie jej nie widzieć… i wątpić

Ostatnie dwa tygodnie w gabinecie wyraźnie mi o niej przypomniały
O nadziei obecnej w relacji
Że warto się nią dzielić
Że warto nie zostawać z trudnościami samemu
Czasem mając wrażenie, że wszystkie drogi już zawiodły…
A ona we wzajemnej obecności oświetla kolejne ścieżki, wcześniej być może nieznane
By spróbować czasem jeszcze raz…
Inaczej…
Jest trochę jak iskra, która przekazana z rąk do rąk nie parzy, ale rozpala światło
Czasem w miejscach, w których trud
i ciemność pokazuje, że się nie da

Dla mnie jest wartością pracy z drugim człowiekiem
Jest mi ostatnio bardzo bliska
By w chwilach, które czasem łamią człowieka bez pytania, nagle
Dzielić się nadzieją
W zaufaniu, że wiele światła w Tobie wciąż czeka na tę iskrę, rodzącą się w obecności
By oświetlić drogę

A nadzieja - jak słońce - wschodzi i zachodzi, ale wciąż gdzieś jest obecna! ✨
#nadzieja#refleksja#proces

Lipiec czasem spowolnienia…
Pachniał włoską kawą
Otulał słońcem i bliskością
Orzeźwiał morską mgiełką
W tle dobre jedzenie
I zachwycające zachody Słońca
W tym wszystkim rodzi się coś nowego ✨
#odpoczynek#lato#apulia#włochy#rest

Kontakt z naturą reguluje nasz układ nerwowy - przebywanie wśród drzew, dźwięk wiatru, szum morza, śpiew ptaków - sprzyjają wyciszeniu, obniżają napięcie, poprawiają koncentrację, redukują zmęczenie czy obniżają poziom lęku

Nasze ciało pozostaje w nieustannej wymianie ze środowiskiem. Oddychamy powietrzem, reagujemy na temperaturę, światło słoneczne, zapachy i dźwięki otoczenia.
Doswiadczanie natury angażuje zmysły i pomaga odzyskać kontakt z własnymi odczuciami. Dotyk ziemi, ciepło słońca czy zapach lasu mogą wzmacniać poczucie ugruntowania i obecności „tu i teraz”.

Poprzez kontakt z naturą możemy wrócić do korzeni - przyjrzeć się cykliczności, która tak jak w naturze tak i w naszym organizmie dzieje się w określony sposób
Natura przypomina o zatrzymaniu, refleksji, przemijaniu czy przemianie i odrodzeniu
A świadomość relacji z naturą daje poczucie przynależności do czegoś większego niż my sami

Dziś naprawdę potrzeba nam sobie przypominać o tej fundamentalnej relacji, dzięki której można spowalniać, odnajdować poczucie sensu, karmić się wciąż to nieustającym zachwytem, czerpać radość, otwierać swoje zmysły na doświadczanie jej piękna, które z uwaznoscia można zaobserwować w wielu małych, codziennych przejawach

Klify na Rugii - zachwyt, bogactwo kolorów i spokój ✨
Gestalt z pewnością jest kobietą 🤭
A natura dla życia niezbędna w sumie podobnie jak kobieca wspólnota 🫡
#ciało#natura#zachwyt#gestalt#podróż

Kiedy wrócimy pamięcią do tego, co potrzebne nam do podstaw przetrwania, gdy przyszliśmy na świat - to pojawia się tu - uwaga, obecność, dotyk, kontakt skóra do skóry - tak psychicznie i somatycznie można budować poczucie bezpieczeństwa
i koregulowac się jako małe dziecko obecnością rodzica.

Właśnie do tej fizjologicznej podstawy wracamy w terapii poprzez ciało.
Do budowania poczucia bezpieczeństwa
i regulacji układu nerwowego poprzez uwagę, obecność jako bazę budowanej relacji, bezpieczny dotyk, który w odpowiednich obszarach ma pośredni wpływ na układ nerwowy, narządy wewnętrzne, powięź czy szerzej - autonomiczny układ nerwowy.

I choć dla wielu wpływ dotyku i tych fizjologicznych podstaw budzi wątpliwości czy pytania, to samo oddziaływanie poprzez ciało na układ nerwowy czy powiązane zależności psychosomatyczne to głównie fizjologia zachodzących procesów na którą terapeutycznie mamy spory wpływ.

Te zależności bardzo często tłumaczę
w gabinecie dla lepszego rozumienia swojego ciała, ale nie bierze to góry nad czuciem, które w przestrzeni gabinetu ma wreszcie swój wyraźny głos
Karuzela dziś z fizjologią w pigułce 👋🏻
Zapraszam!
#ciało#psychosomatyka#fizjologia

Lęk w swojej naturze przychodzi po to, by cię ochronić
zaalarmować, że coś jest nowe, nieznane i może być zagrażające
Może być obecny wszędzie tam gdzie robisz inaczej niż do tej pory
Wszędzie tam gdzie decydujesz się na nowe wyzwania
Wszędzie tam gdzie przypominają ci się przeszłe doświadczenia

Kiedy jako dziecko stajesz do nie swoich ról albo wytrzymujesz szereg sytuacji, które jakkolwiek przekraczają to, co jesteś w stanie przeżyć
często lęk czy strach są tłumione
I choć układ nerwowy je odbiera, a ciało czuję trzeba różne sytuacje przetrwać, jakoś sobie poradzić na poziomie mechanizmów przetrwania, nieświadomie

Wtedy od lęku i strachu możesz się oddzielać, zwyczajnie nie mieć dostępu do ich poczucia
Stajesz i robisz
Jesteś i wytrzymujesz
Nie czując kosztów
Wstrzymując oddech
Zamrażając się w ciele
Napinając brzuch
Usztywniając nogi, szyję i barki
Wytrzymujesz - na wprost trzymając usztywnioną głowę
Tak często mijają lata…
By później zorientować się, że nie rozumiesz dlaczego się boisz, dlaczego ciało reaguje tak intensywnie
Dlaczego masz poczucie wycofania, bezruchu
i ciągłego stresu
Albo miliona scenariuszy w głowie, chaosu myśli i ogólnego rozproszenia
A kiedy już świadomie wiesz, że to lęk próbujesz walczyć by go nie było

Znasz?
W pracy z lękiem chodzi o jego świadome rozpoznanie i przyjęcie - budując na niego przestrzeń w ciele, na to jaką informację sobą niesie i wreszcie na to by napięcie przeszłości stopniowo puścić, łapiąc głębszy oddech, obserwując uważnie i świadomie jak usztywniona tkanka puszcza, jak się ociepla jak kolejne impulsy mogą w ciele wreszcie mieć miejsce
W obecności, poczuciu bezpieczeństwa oswajać się z własnym ciałem, odzyskując czucie tam gdzie być może przez lata go brakowało
Myśląc i czując już, że lęk jest jak twój czuły alarm, że nie trzeba walczyć
A warto rozpoznać, o czym chce Ci powiedzieć ✨
#ciało#informacja#psychosomatyka

Słów kilka o lęku ✨
#lęk#ciało#czucie#psychosomatyka#terapiaciała

Refleksje powarsztatowe ✨

„Self jest procesem w czasie”
Nasze self w ujęciu filozofii i założeń psychoterapii Gestalt nie jest czymś stałym,
a stale wyłaniającym się obrazem człowieka
w kontakcie ze światem w danym momencie
Self niejako organizuje się wciąż na nowo
w zależności od kontekstu: sytuacji, relacji, potrzeby
W tym wszystkim self nie jest stałą myśli, emocji, doznań i ogólnej narracji o sobie

Jeszcze bardziej myślę i czuję, że podstawę self stanowi to, co płynące z ciała.
Patrząc na to z perspektywy neurobiologii
i neurorozwoju nasze kształtowanie ma miejsce w życiu prenatalnym - to tam bazą naszego bycia i pamięci tego czasu jest doświadczenie somatyczne skupione wokół odbioru bodźców pomiędzy dzieckiem, a a matką i środowiskiem jej macicy
To właśnie tam obraz siebie i bazowego poczucia bezpieczeństwa rodzi się
z pojedynczych doznań odbieranych drogą receptorową

Kinestetyczne poczucie self jako doświadczenie ucieleśnionej fali własnego ja poza tym co werbalne, a bardzo w poczuciu tego co somatyczne, było dla mnie o poczuciu mocy, żywotności i poruszającej jedności z własnym ciałem, ale i przepływem między tym, co wewnętrzne, a światem zewnętrznym - Ty dajesz światu, a świat tobie - Ty doświadczasz świata, ale i świat doświadcza Ciebie - Ty czujesz fale przepływu wewnątrz i na zewnątrz i świat przypływa falą i odpływa falą - do i od Ciebie ✨
Relacja to ruch - do i od w różnym rytmie
Warsztat był ciekawym doświadczeniem na wielu wymiarach czucia i autorefleksji
Był dla mnie początkiem, ale i domykaniem
A „wylosowana” karta jest tego dobrym odzwierciedleniem 🤗

Jeśli czujesz, że potrzebujesz bezpiecznej przestrzeni do zatrzymania i stopniowego powrotu do czucia ciała - zapraszam na warsztat somatyczny 27.06 ✨
Szczegóły znajdziesz w moim bio, tam link do wydarzenia!
#ciało#czucie#self#ruch#flow

Czas ruszyć dalej! ✨
Długo myślałam o tym, by swoją pracę poszerzyć o pracę w grupie. Ciało jest piękną przestrzenią kontaktu - nie tylko ze sobą ale także innymi i światem.
W tym co się dzieje i co nas otacza, co prowadzi do stopniowego oddalania i znieczulania, rodzi się wielka potrzeba powrotu do czucia - pierwotnej istoty obecności

Mam w sobie radość, by spotkać się w nieco innych niż dotychczas okolicznościach
Tym razem nie indywidualnie, a grupowo
Po raz pierwszy, otwierający także we mnie nową przestrzeń ✨

Zapraszam Cię serdecznie na warsztaty somatyczne 🥳
Szczegóły w wydarzeniu, link w bio 📍
#ciało#czucie#uważność#psychosomatyka#człowiek

Od czego zacząć nawiązywanie relacji z ciałem?
Słyszę to pytanie często…
Od ZATRZYMANIA - w pędzie nie da się usłyszeć tego, co u podstaw istoty czucia
Niezależnie czy gonitwa dotyczy kłębiących się w głowie myśli czy rzeczy na liście „do zrobienia”
Ciało w pędzie wchodzi w stres, a ten generuje napięcie. Pęd to nie są naturalne warunki dla ciała
Ciało ma swój własny rytm
Ciało lubi ciszę

W tej ciszy wiele można ZAUWAŻYĆ
Tego co w tobie żywe, co czujesz - pod kątem doznań płynących z ciała jak i emocji, które do ciebie docierają
POCZUJ - pozwól sobie na moment, w którym to co dzieje się w tobie, ma swoje uważne miejsce, ma Twoją obecność
Coś przez ciebie przepływa, Ty możesz przy tym wreszcie być, a za tym zmniejsza się napięcie, ciało może puścić, a Ty możesz wziąć głębszy oddech, twoja głowa może nieco opaść i na chwilę zwolnić tę autostradę myśli, brzuch może się rozluźnić…
To chwila, która nie jest drogim rozwiązaniem
To chwila, która w trwały sposób zmienić może kierunek

Bo kiedy odważysz się na moment zwolnić, a następnie przenieść uwagę do wewnątrz, na to co w Tobie - ciało odpowie…
I jeśli odważysz się posłuchać to wiele możesz z tego spotkania się nauczyć
O sobie ✨
To pierwszy krok by zyskiwać świadomość i budować nawyk, że masz czujące ciało
#ciało#relacja#czucie#psychosomatyka

Ciało w swojej istocie jest przestrzenią doświadczania,
a więc nie tylko tym co jawne i werbalne, ale głównie tym co przejawia się w przestrzeni wewnętrznego czucia
Bo między MYŚLĘ a CZUJĘ - odległość wewnętrznego doświadczenia potrafi być naprawdę duża

Ta odległość często mówi o tym co wyparte, zapomniane, niedokończone w swojej reakcji
Często ciało jawi się jako coś, co jest zagrażające dla umysłu, który tylko tak był w stanie się ochronić
Bo co jeśli poczuje i się wtedy rozsypie?
Co jeśli skontaktuje się z tym co trudne?
Przed czym tak długo udawało się uciekać?
Co jeśli puszczę/odpuszczę coś, co dobrze znam?

Ciało jest o prawdzie własnej historii, o tym wszystkim, co zgromadziło często pomimo braku z nim kontaktu
i świadomych wspomnień
I choć moja praca to już ponad 5 lat na ścieżce terapii psychosomatycznej poprzez ciało, ono wciąż zachwyca mnie mądrością i mnogością powiązań

Co jakiś czas dostaje zapytania o różnice między psychoterapią, a pracą z ciałem - w jaki sposób może pomóc czy wesprzeć.

Na moim blogu na stronie justynaganczak.com czeka wpis o terapii psychosomatycznej - po co, dla kogo, ale też jej roli w procesie powrotu do zdrowia i pomostu w procesie psychoterapii

Choć doświadczenia w gabinecie często pokazują mi, że tego co przejawia się w obecności i powrocie do czucia ciała słowami opisać się w pełni nie da
To co było realne do opisania - ubieram w słowa 🙋‍♀️
Zapraszam jeśli czujesz, że to może być dla Ciebie ✨
#ciało#psychosomatyka#terapia

Czas na podsumowanie I etapu Szkoły Psychoterapii Gestalt 🥹
Miniony weekend stał pod hasłem zakończenia
i pożegnania
Był egzamin i był też warsztat domykający dwuletni proces grupowy
Kiedy to zleciało? Nie wiem
Ale był to czas bogactwa, które nie jest do objęcia słowami
Mimo to spróbuję posługując się metaforą, którą szczerze w pracy terapeutycznej uwielbiam ✨
Drogi pamiętniczku ➡️
Dziękuję za ten czas
Czas uważnej obecności, odwagi doświadczania, bycia przyjętą w trudzie, za przestrzeń do kontaktu ze sobą
i grupą
Za odkrycia i piękno spotkań, które ucieleśnione zostaną już we mnie ✨
Dziękuję za ruch do kontaktu, za taniec, za wspólny śmiech, żarty, radość i wzruszenie
Przepiękna moja grupo - kaczuszki moje ❤️
Przepiękny, ludzki Gestalt z morzem możliwości w terapii z naszą obecnością 🥹
Czas na asymilację i gruntowanie
Oddech i zatrzymanie
Wdzięczność i spokój ✨
#pozegnanie#wzruszenie#autentyczność#emocje#gestalt

Kochany 2025 ✨
Byłeś o bogactwie doświadczeń, emocji, chwil
i wspomnień
Długo myślałam, że o trudzie także…
Ale może o tym właśnie jest rozwój?
Że kiedy staje się do trudnych decyzji, kiedy opadają ściany budowanych iluzji i kiedy zwyczajnie czuje się co jest moje, a co nie - przychodzą pożegnania
Pożegnania oczekiwań, wyobrażeń o sobie, czasem relacji, a nawet sporych kawałków własnej tożsamości
W tym wszystkim jest dużo emocji i dyskomfortu
Z tego jednak czuje się bardziej siebie, swój rytm i kierunek - zgodny z tym co w środku
W tym wszystkim jednak w różnych przestrzeniach miałam przy sobie dużo piękna, zachwytu i wzruszeń
To wszystko dzięki wejściu w kontakt - mój z innymi ludźmi
A tych wrażliwych i pięknych ludzi mam na codzień i to najpiękniejsze bogactwo ✨
I właśnie dlatego byłeś też piękny!
Stałeś się moim pomostem do bliskości, miłości i prostoty życia - ugruntowanej i ucieleśnionej bardziej niż kiedykolwiek wcześniej
Zostawiając za sobą całe mnóstwo rzeczy (schematów, narracji etc), które wcale nie były mi potrzebne
Spełniłam natomiast swoje wielkie marzenie
(i wiele mniejszych po drodze też) i to właśnie dzięki miłości - czuje się dziś szczęśliwa jak nigdy wcześniej 🥹❤️
Sięgnęłam po to, czego najbardziej się bałam i przekonałam się, ze to właśnie tam czuje się najlepiej, na swoim miejscu
To dzięki bliskim mi ludziom - kocham i czuje się kochana, mogę wspierać i prosić o wsparcie, mogę po prostu być i inni po prostu mogą być ze mną
W prawdzie i wrażliwości, którą coraz częściej mam odwagę pokazywać, bo mam wrażenie ze każda komórka mnie jest nią właśnie
Wszystko co trudne i co piękne, co zachwycające, nie mieściło się w żadnych moich myślach, ale się stało i finalnie czuło dziś sobie dziękuje za każdą rzecz, do której stanęłam, pomimo…
Patrzę na ciebie z wdzięcznością za wszystko, co przyniosłeś ✨
Z miłością gotowa jestem na totalnie dla mnie nowy rok, nowy etap ❤️✨
O tym tutaj niebawem 🙋‍♀️

Kłaniam się nisko ❤️✨
#podsumowanie2025#friends#love#wspomnienia#emocje

Nasz układ nerwowy ma ograniczoną pojemność...
I choć zapewnia nam przetrwanie w najbardziej skrajnych warunkach i przy dużym obciążeniu to jego funkcjonowanie ma swoje ograniczenia
Szczególnie wyraźnie widać to, kiedy zaczyna się prace z własnymi emocjami
Kiedy podejmując się psychoterapii czy przychodząc na sesje pracy z ciałem wiele osób myśli, że to może być kolejna rzecz na liście codziennych obowiązków...
A przecież kiedy mówi się o tym, co sprawia trudność, być może po raz pierwszy...
Kiedy wyraża się to, co niewyrażone...
Kiedy zaczyna puszczać napięcie ciała w różnych jego obszarach...
Efekt tych działań widoczny jest wielopłaszczyznowo
Reaguje zarówno psychika, układ nerwowy jak i ciało
To właśnie wtedy na poziomie ciała (po sesji) może dochodzić do czucia zmęczenia, bólu głowy, ciężkości ciała, senności, zimna, dreszczy czy stanu podgorączkowego...
To właśnie wtedy ciało pokazuje jak długo i jak wiele trzymało, by przetrwać
i wytrzymać...
I właśnie wtedy daje sygnał, że terapia zadziewa się znacznie głębiej i nie jest czymś, co da się włożyć w przerwie na lunch
Ciało pokazuje, że czasem codzienny grafik wymaga zmian, plany reorganizacji a Ty sam/-a być może wreszcie odpoczynku i "nicnierobienia"
A układ nerwowy być może wcale nie będzie w stanie zrobić kolejnego treningu, nauczyć się kolejnych rzeczy, działać na pełnych obrotach, bo właśnie przetwarza coś, co jest dla niego wystarczająco trudne i na nic więcej nie ma już zasobów...
Terapia potrzebuje czasu i przestrzeni - na przetworzenie emocji przez psychikę, ciało i układ nerwowy
Czasu na odreagowanie, poczucie, zintegrowanie
Czasu na zatrzymanie i uważność na siebie
Terapia nie wydarza się poza Tobą...
Więc jeśli chcesz by była skuteczna, to poza Twoją obecnością i zaangażowaniem, warto zadbać o czas i przestrzeń na nią - zarówno na sesje jak i czas po - na integrację
Warto zadbać też o takie aspekty jak sen, wspierający dla ciała ruch czy dobre odżywienie
To wszystko ma znaczenie i wpływ na Twój własny proces ✨
#ciało #świadomość #psychoterapia #czucie #emocje #całość

A jak jest u Ciebie?
Jak rozumiesz te słowa?
Jak je w sobie czujesz?
Czym dla Ciebie jest bycie w relacji? ✨
#gestalt #psychoterapia #świadomość #czucie #czlowiek #relacje #granice #odpowiedzialność #współtworzenie

Każdy z nas niesie sobą jakąś historie
Historie, która często schowana głęboko nie chce być widoczna dla oczu, a zatrzymuje ogrom energii wewnątrz
Historie, która często zamykana w poczuciu winy, wstydu czy smutku nie chce być dostępna dla innych oddzielając od bycia relacji
Historie, która w milczeniu tłumiona przez lata, zaciskała gardło, ściskała brzuch, oddzielała od czucia i ciała
Historie, która być może w pierwszym zetknięciu mówi „zaciśnij zęby i wytrzymaj” usztywniając całe ciało i blokując przepływ
Historie, której uwolnienie mówi o stopniowym rozpadzie
Najpierw rozpadzie - się, a później tego, co do tej pory o sobie i innych wiedzieliśmy
Historie, która wciąż być może utkwiona w lęku przed oceną i brakiem życzliwego przyjęcia powoduje wewnętrzne drżenie
Historie, po której przyjrzeniu się nic już nie wygląda tak samo
Historie, która może stanowić największe źródło wewnętrznej siły

Wierze, że każdy z nas ma zasoby do tego, by z własną historią się spotkać
Jestem przekonana, że wokół są ludzie, którzy z tą historią nas przyjmą
Widząc nasze wewnętrzne światło i wrażliwość jaka się z niej rodzi

Jakby to było spojrzeć na drugiego człowieka ze świadomością, że stoi za nim osobista historia?
Jakby to było widzieć drugiego człowieka, tak po prostu, bez oceny?
Jakby to było być w uważności na siebie i drugiego?
Jakby to było być w kontakcie - spojrzeniem, gestem, obecnością?
Bez słów…
Bez ocen…
Bez zdania na dany temat…
Bez etykiet…
Z życzliwością
Otwartością
W widzeniu?
Przeszłości zmienić się nie da, ale zaopiekowanie emocji poszczególnych historii, może być twoim wewnętrznym źródłem największej siły!
Tej płynącej z wrażliwości i czucia!
#historia #emocje #człowiek #cialo #poszerzanieświadomości #psychoterapia #relacje #doświadczanie

Dlaczego terapia to proces?
Bo nie jesteśmy w stanie dotknąć i poczuć wszystkiego, co niesie ze sobą dane zranienie od razu…
Potrzeba nam do tego zasobów, które budowane są stopniowo
Zasobów emocjonalnych by objąć to co się czuje i jak się czuje z tym, co czuje
Zasobów somatycznych, a wiec bezpieczeństwa i gotowości do przyjęcia
i poczucia wrażeń z ciała
Zasobów niosących wsparcie w postaci życzliwych, bezpiecznych nam osób
I nawet jeśli wiele rzeczy mamy uświadomione i je widzimy to poczucie na poziomie ciała jest znacznie szerszą ścieżką przetwarzania, na której potrzeba gotowości, czasu i przestrzeni - na integrację
Psychika, układ nerwowy i ciało to jeden wspólnie wpływający na siebie system, który nade wszystko potrzebuje względnego poczucia bezpieczeństwa, że z tym co niosą ze sobą emocje, także w reakcjach z ciała, będzie w stanie sobie poradzić…
I że środowisko zewnętrzne przede wszystkim pod kątem bliskich nam osób będzie tym bezpiecznym
A w tym procesie ścieżka nie jest linearnie prosta
Jest bardziej jak ruch po kręconych schodach, w których czasem z danym zranieniem spotykamy się wielokrotnie - widząc szerzej
i czując głębiej, z każdym kolejnym spotkaniem się ze sobą w tym…
W terapii zatem nie chodzi o zburzanie wszystkiego co znane, a przestało służyć , lecz o stopniową przebudowę tak, by odpuszczać to, co stare z nauką tego co nowe, nie zabierając sobie znanego gruntu spod nóg…
Budując nowe stopniowo, w zgodzie z własną gotowością na poczucie miejsca, w którym jestem…
#proces #cierpliwość #zaufanie #relacja #zdrowienie #psychosomatyka

Choroby autoimmunologiczne to chyba coraz szerszy problem zdrowotny, który
w ostatnim czasie niekoniecznie ma swoje odniesienie do wieku czy płci, choć rzeczywiście częściej chorują kobiety.
Czas ujawnienia się choroby u każdej chorującej osoby jest różny
O autoimmunologii wciąż mówi się jak o stanie nieuleczalnym, na który wielokrotnie brakuje rozwiązań.
Ja sama jestem osobą „chorującą” autoimmunologicznie.
Po licznych próbach zaleczania swoich objawów lekami sterydowymi, maściami
z dodatkiem substancji sterydowych, restrykcyjnych diet, odczuleń i testów alergologicznych i wielu innych nie do końca trafionych sposobach na powrót do zdrowia i poradach „Proszę unikać stresu”, pomyślałam dawno temu, że przecież musi być jakaś przyczyna tego, że się choruje…
Bardzo chciałam się tego dowiedzieć…
Dziś w poście zostawiam kilka ważnych informacji na temat podejścia i szerszego widzenia autoimmunologii - biorąc pod uwagę całość organizmu, a więc także,
a może przede wszystkim psychikę i wspólne korelacje psychosomatyczne ;)

I choć o swoich doświadczeniach z atopowym zapaleniem skóry jeszcze tu opowiem i roli pracy z ciałem oraz psychoterapii w aspekcie zdrowienia, to zostawiam kilka wspólnych zależności w relacji psyche i soma, które mogą być przydatne
w łagodzeniu objawów czy być może także uzdrawianiu organizmu i jego powrotu do równowagi.

To, co zawarte w poście to zbiór doświadczeń zarówno osobistych jak i zawodowych
I nie chodzi tutaj o odrzucenie medycznych zaleceń i procesu leczenia farmakologicznego czy czasem szpitalnego, które na różnych stadiach chorób autoimmunologicznych są potrzebne i niezbędne!
Tu nie chodzi o wybór albo - albo
Tu chodzi o poszerzenie świadomości o to, co jeszcze może być przydatne i po co warto siegnąć w procesie leczenia jako procesie całościowego spojrzenia na organizm i samego siebie.
Więc kwestia wyboru zawiera się w „oraz”
Mam nadzieję, że wielu osobom, które zadają sobie podobne pytania, jak ja na początku drogi z diagnozą choroby - przyda się kilka zawartych tu informacji :)
#zdrowie #choroba #psychosomatyka #atopowezapalenieskory #terapiaciała #psychoterapia #drogadosiebie #świadomość

Dynamika chorób psychosomatycznych pokazuje w prosty sposób, jak to z czym emocjonalnie nie jesteśmy w stanie sobie poradzić na poziomie psychiki, przekierowane jest na ciało w postaci tzw. somatyzacji emocjonalnych.
Te finalnie objawiają się w momencie granicznym rozwojem choroby.
Tylko tak organizm może do nas dotrzeć…
Bo o ile umysł w licznych mechanizmach obronnych spróbował sobie poradzić
z tym, co trudne czy traumatyczne i skrzętnie to ukrył od naszych oczu, byśmy mogli przetrwać
O tyle ciało licznymi sygnałami pokazuje, że przejść obojętnie się nie da…
Tak organizm próbuje przywrócić utraconą równowagę
Dlatego tak ważne jest, by chorując psychosomatycznie w procesie zdrowienia zaangażować szerzej ścieżki emocjonalnego przetwarzania, a więc połączyć prace
z umysłem z pracą z ciałem - czasem jest to możliwe w psychoterapii i jej określonych, uwzględniających ciało modalnościach
Czasem potrzeba osobno psychoterapii i pracy psychosomatycznej w terapii ciała
Jeśli mówimy jednak o zdrowieniu, takim które rzeczywiście w sposób trwały przybliża nas do siebie i równowagi to samo zaopiekowanie umysłu nie będzie wystarczającym
Ciało nadal w swoich sygnałach i reakcjach na zagrożenie przypomni o tym, co pominięte
Ciało potrzebuje na nowo powrócić do czucia
Układ nerwowy potrzebuje poczuć się bezpiecznie, wracając z utknięcia w automatach przetrwania...
#psychosomatyka #terapia #równowaga #ciało #zdrowie #świadomość #chorobypsychosomatyczne

Pierwsze spotkanie z ciałem…
Bywa przestrzenią niepokoju czy niepewności
Bo obronne i chroniące przed trudem - oddzielenie się umysłu od ciała jest także oddzieleniem od siebie
A więc brakiem kontaktu ze sobą
Tak głowa myśli, że będzie bezpieczniej, a później wszystko dostosowuje się do tego, że ciała lepiej nie czuć, bo zagrażające…
Relacja - niezależnie czy mówimy o drugim człowieku czy o sobie samym potrzebuje zatrzymania, uważności, obecności i wielokrotnie wsparcia…
Kiedy jednak dochodzi do pierwszego spotkania ze sobą i ciałem widoczny jest strach i brak poczucia bezpieczeństwa
Czego się o sobie dowiem, co poczuje, o czym to drżenie czy zimno, które czuje podczas sesji…
Co się wydarzy kiedy puści napięcie, ból, kiedy rozluźni się brzuch…

Zacznie się czucie…
Tego, co stłumione
Tego co objawiało się napięciem, zmęczeniem czy ciężarem
Rozpocznie się proces powrotu do siebie, a więc krok po kroku dożywania tego, co trudne, czasem bolesne, ale uwalniające
Puszczania napięcia, czucia ciepła na poziomie tkanki, głębszego oddechu, swobodniejszego ruchu…
Zmiany narracji o sobie...

Ciało zaprasza do zatrzymania - gdyby nie to niejednokrotnie myślelibyśmy, że jesteśmy nie do ruszenia
Ciało lubi uważność i ciszę - wtedy może powiedzieć najwięcej
Ciało nie chce zrobić krzywdy - próbuje swoimi sygnałami zaprosić do zaopiekowania
Ciało - znosi wiele, wytrzymuje, odzwierciedla wszystko to co emocjonalnie nieprzeżyte
Prędzej czy później przypomni Ci, że nie da się doświadczać życia w jego różnych odcieniach, kiedy ciało w bezruchu, zamrożeniu i sztywności…
Ciało zaprasza do prawdy, bo ile głowa opowie sobie historie na każdy temat, o tyle czujące ciało niesie prawdę - o Tobie i twojej historii, która inna niż była tam wtedy i jest obecnie, nie będzie…
Czujące ciało to droga do prawdy i do samego siebie
Od ciebie zależy czy się do niego zwrócisz…
Czy pozwolisz sobie pomysleć i poczuć, że ciało jest Tobą
Jest twoje…
#ciało #umysł #emocje #świadomość #psychosomatyka #relacjazciałem

Między bodźcem, a reakcją mamy więcej czasu niż nam się wydaje
Mamy przestrzeń na świadomość
By nie utknąć w automacie znanego nam przetrwania
W reakcji zapamiętanej z przeszłości
W oddaleniu od tego co tu i teraz
Mamy przestrzeń by nazwać, poczuć i spróbować zareagować inaczej niż znany automat
W tej przestrzeni mamy wybór i wpływ na to, jaka będzie nasza reakcja
Kogo widzimy przed sobą w tu i teraz
Jak zareagujemy na to, co się wydarza
Być może pierwszy raz - inaczej…
#bodziec#reakcja#układnerwowy#świadomość#psychosomatyka#emocje

Dla tych, którzy być może zawodowo mnie nie znają lub chcą poznać bliżej :)

Nazywam się Justyna Gańczak.
Jestem tylko i aż człowiekiem - tak czuje się na miejscu, tak czuje się w równym i otwartym do spotkania z drugim człowiekiem.
W tym człowieczeństwie spotykam się z Wami na sesjach psychosomatycznej pracy z ciałem.

Z wykształcenia jestem fizjoterapeutką od początku poszukującą i specjalizującą się w pracy z zaburzeniami psychosomatycznymi i traumą zatrzymaną na poziomie ciała.
Obecnie rozwijam się doświadczając i ucząc w Wielkopolskiej Szkole Psychoterapii Gestalt oraz procesie grupowym i terapii indywidualnej w nurcie Gestalt.
I to właśnie spotkaniu z Gestaltem i wszystkiemu, co się w tym zawiera, zawdzięczam to, kim obecnie się staje. Zachwycam się, obserwuję i wzruszam każdym z nim spotkaniem.

Moja zawodowa codzienność oparta jest o uważność spotkania z drugim człowiekiem - jego widzenie i doświadczanie w oparciu o pełną zaufania
i bezpieczeństwa relacje, w której mogę towarzyszyć
w docieraniu do wewnętrznych zasobów, powrocie do czucia ciała, czucia siebie i drodze ku życiu.

Moja praca poprzez ciało - ukierunkowana na ucieleśnianie doświadczeń emocjonalnych i poszerzanie świadomości jest odnajdowaniem drogi z głowy do ciała -
z myślenia do czucia - poczucia siebie, ugruntowania, odnalezienia siebie i poczucia bezpieczeństwa we własnym ciele oraz zintegrowaniu ciała i umysłu jako całości.
Wspieram w procesie psychoterapii, a obydwie formy pracy stanowią integralne połączenie w procesie.

W swoim rozwoju lubie być uczestnikiem, ale
i obserwatorem, stopniowo odważając się na to, co często mi nieznane
Wciąż idę coraz bardziej ku życiu z radością, zachwytem
i poruszeniem
Nic nie wzrusza mnie bardziej, niż to - jak poszczególne części w nas wracają do życia i przynależności do większej całości! ✨

Z pasji do swojej pracy tworzę gabinet Psyche & Soma
w Poznaniu 🙋‍♀️

Więcej informacji ➡️
Do zobaczenia!
… gdzieś po drodze 🤗
#omnie#pasja#praca#psychosomatyka#ciało#terapia

Dotyk…
Czasami bywa nieznany
Dla wielu wydaje się wciąż niebezpieczny, zagrażający
Jest źródłem napięcia i wzmożonej czujności…
Czasem w ogóle nie był obecny w kontakcie… w relacji…

Dotyk…
Czuły, bezpieczny, przewidywalny…
Uspokaja, koi, zmniejsza napięcie
Buduje bliskość i poczucie bezpieczeństwa
Pozwala uelastyczniać to, co usztywnione
Pozwala rozluźnić to, co napięte
Robi przestrzeń na oddech
Czyni ciało obecnym, żywym…

Jak się z nim masz?
Czy dotyk jest dla ciebie czymś znanym?
Z czym ci się kojarzy?
Czy dotykasz swojego ciała?
Co się wtedy w Tobie wydarza?
Czym dla ciebie jest dotyk własnego ciała?

Zatrzymaj się…
Sprawdź…
Jak się masz z dotykiem?
Własnej obecności… ✨
#dotyk#obecność#istnienie#ciało#psyche#soma

Czym dla ciebie jest obecność ? ✨
#obecność#uważność#świadomość#emocje#relacje#doświadczanie#bliskość

O czym milczysz?
Jaka część Ciebie schowana głęboko boi się, ze nie zostanie przyjęta?
Co wytrzymujesz za zaciśniętymi zębami?
Do Czego nie chcesz się przyznać?
A może czego masz już po prostu dosyć?
Jaki ciężar chciałbyś/ chciałabyś zostawić za sobą?
Tam często rodzi się możliwość zmiany, właśnie tam… ✨
#świadomość#emocje#prawda#gestalt#psychoterapia#psychoterapiaprzezciało#psychosomatyka#relacje#życie

Okres prenatalny jak i okoliczności przyjścia na świat mają ogromne znaczenie dla dziecka i jego układu nerwowego
I choć wiele sytuacji tego czasu dzieje się niezależnie od nas, warto mieć świadomość jaki wpływ ma to na zdrowie
i funkcjonowanie dziecka, jego matki, ich relacji czy partnerstwa i roli rodziców.
Stres matki w okresie prenatalnym, nagłe
i trudne okoliczności porodu czy izolacja dziecka od matki po narodzinach to główne czynniki tego, jak w późniejszym czasie funkcjonuje dziecko
A układ nerwowy po takich doświadczeniach przestawia się na tryb przetrwania - czujność, brak poczucia bezpieczeństwa i często odruch zamrożenia w ciele.

Kluczowa będzie także emocjonalność mamy
i jej doświadczanie porodu.
W pracy z doświadczeniami okołoporodowymi
i trudnościami noworodków czy niemowląt kluczowa jest hierarchia pracy.
Tak więc najpierw w terapii zaopiekowana zostaje matka dziecka, a jej odreagowanie i późniejsza regulacja jest widoczna już w momencie terapii także u dziecka.
Praca z dzieckiem stanowi niejako korektę / dopełnienie tego procesu.
Dlaczego to ważne? Bo matka i dziecko przez 9 miesięcy są jak jeden organizm. Dziecko może się rozwijać dzięki temu, co otrzyma od mamy, ale także czuje wszystko to, czego mama doświadcza.
Praca oparta tylko o prace z dzieckiem, może być niekompletna, tym bardziej kiedy to głównie układ nerwowy mamy potrzebuje wyregulowania i to on stanowi bezpieczną przestrzeń dla dziecka.
Ważne jest także, by po doświadczeniach izolacji
z dzieckiem, na nowo budować bliskość nie tylko mamy, ale również taty z dzieckiem poprzez przytulanie, dotyk, głaskanie itd. Dziecko potrzebuje na nowo poczuć,
że dotyk nie stanowi mechanicznej procedury czy opieki medycznej,
ale że jest wyrazem miłości, bliskości, bezpieczeństwa
i ciepła opiekuna.
Dzięki temu ciało może stopniowo odpuszczać napięcie,
a sam maluch zyskiwać na czuciu się bezpiecznie.
#dziecko#miłość#uważność#psychosomatyka#dotyk#bliskość#ciąża

.pro-gallery-wix-wrapper {display: block !important;} .pro-gallery-wix-wrapper .gallery-item-container {opacity: 1 !important; display: block !important;}

@justynaganczak

WSPÓŁPRACA

W swojej terapeutycznej pracy z ciałem, mam świadomość jak ważną rolę

w procesie odgrywa wsparcie psychologiczne czy psychoterapia, a także wdrożenie w proces jeszcze innych specjalistów. Tym samym w Gabinecie Psyche & Soma zależy mi na tym, by w holistycznym ujęciu do zdrowia i funkcjonowania każdego

z nas, mieć możliwość łączenia metod i uzupełniania terapii przy wsparciu różnych specjalistów.

W swojej pracy współpracuję ze specjalistami zdrowia psychicznego: psychologowie, psychoterapeuci

czy psychotraumatolodzy. W Poznaniu współpracuję także z Centrum Psychoterapii Integralnej.

Praca z ciałem w ujęciu psychosomatyki to szeroki zakres pomocy drugiemu człowiekowi,

więc z otwartością podchodzę do szerszej współpracy.

Kontakt w jej ramach poprzez adres e-mail kontakt.fizjoscience@gmail.com